W listopadzie mieszkańcy San Francisco (U.S.) zadecydują w referendum czy zakazać obrzezania niemowląt. Votum separatum i libero veto krzyczą oburzeni Żydzi i Muzułmanie, którzy uważają, że sam pomysł zakazania obrzezania jest sprzeczny z Pierwszą Poprawką, bo narusza wolność religijną. Inicjatywa MGMbill.org i fundacja PACT (www.wholebabyrevolution.com) zaprzecza, że to jest absurd i zakaz ten nie narusza wolności religijnej, ani tym bardziej nie jest sprzeczny z konstytucją. Jednakże samym absurdem jest głoszenie w imię wolności religijnej postulatu, naruszający samą wolność religijną.
Obrzezanie jest rytuałem religijnym, który w judaizmie związany jest z brit mila - przymierzem z Bogiem (Tora, Księga Rodzaju 17: 10-14). Brak napletka, który usuwa się rytualnie w ósmym dniu życia niemowlęcia, ma symbolizować zbliżenie się do Jahwe i jest swojego rodzaju oczyszczeniem z grzechów. Ten rytuał chirurgicznego usunięcia napletka chrześcijanie zastąpili chrztem, oczyszczeniem, wodą niemowląt. Znana jest w historii wczesnego chrześcijaństwa polemika Pawła z Tarsu z innymi Apostołami (Rz, 2: 25-29), który pisał, że obrzezanie posiada wartość, jeśli przestrzega się Prawa. Przeciwnicy obrzezania często powoływali się na te zapisy, krytykując obrzezanie. Dziś krytykuje się ten rytuał, powołując się na prawa dziecka. Obrzezanie narusza nietykalność cielesną dziecka, które nie może dokonać świadomego wyboru czy chce zostać obrzezanym. Propagatorzy zakazu obrzezania jednak odrzucają tezę, że chrzest wodą u chrześcijan też dokonuje się wobec nieświadomości niemowlęcia. Ponadto także w niektórych kręgach kulturowych "starej" Afryki i Azji stratyfikuje się, zniekształca, tatuuje, nacina skórę, a nawet części ciała z powodów religijnych bądź tradycyjnych, kulturowych.
Zapominają przy tym, że o religijnym członkostwie dziecka decydują jego rodzice i to oni odpowiadają za jego religijne wychowanie. Zarówno w chrześcijaństwie, jak i w judaizmie czy w islamie. Benjamin Spock zapomniał w swoim wykładzie "Czy obrzezanie jest potrzebne?" o właśnie religijnym kontekście obrzezania, koncentrując się na współczesnej interpretacji Tory, odnoszącej się do regulowania seksualności mężczyzn. W myśl słów Pawła z Tarsu obrzezanie nie jest nic warte (Prawo mojżeszowe).
Tymczasem jeszcze inna interpretacja Tory mówi o tym, że człowiek kontynuuje dzieło stworzenia Boga, "naprawiając i doskonaląc świat", stąd też zaczyna to "naprawianie i doskonalenie" w ósmym dniu od samego siebie. Usuwając chirurgicznie napletek. U kobiet z "obrzezaniem" jest nieco inaczej. Tutaj nie ma chirurgicznych zabiegów rytuału. Dziewczynkę w ósmym dniu życia poświęca się w synagodze, nadając jej imię.
Propagatorzy zakazu obrzezania zapominają, że istnieje więcej kultur, w których dokonuje się świadomych, rytualnych uszkodzeń i zniekształceń ciała, przy których "ucięcie napletka" niemowlęctwu jest drobnostką. Wystarczy zajrzeć do artykułu "Skaryfikacje. Pokryta tatuażami i bliznami skóra była pierwszym dowodem tożsamości" Danuty Śmierzchalskiej. (pol. wyd. National Geographic 6/2011).
Ich akcja przeciwko żydowskiemu (przy okazji także muzułmańskiemu) rytuałowi religijnemu wydaje się zbieżna w niektórych hasłach Adolfa Hitlera (Mein Kampf, rozdział XI: Rasy i ludzie).
Czy mieszkańcy San Francisco zgodzą się na zakaz obrzezania? Nie prorokuję, ale, patrząc przez pryzmat Francji, która zakazała noszenia burek muzułmańskim kobietom, wydaje mi się, że nad ideą wolności religijnej krążą mroczne chmury.
Obrzezanie jest rytuałem religijnym, który w judaizmie związany jest z brit mila - przymierzem z Bogiem (Tora, Księga Rodzaju 17: 10-14). Brak napletka, który usuwa się rytualnie w ósmym dniu życia niemowlęcia, ma symbolizować zbliżenie się do Jahwe i jest swojego rodzaju oczyszczeniem z grzechów. Ten rytuał chirurgicznego usunięcia napletka chrześcijanie zastąpili chrztem, oczyszczeniem, wodą niemowląt. Znana jest w historii wczesnego chrześcijaństwa polemika Pawła z Tarsu z innymi Apostołami (Rz, 2: 25-29), który pisał, że obrzezanie posiada wartość, jeśli przestrzega się Prawa. Przeciwnicy obrzezania często powoływali się na te zapisy, krytykując obrzezanie. Dziś krytykuje się ten rytuał, powołując się na prawa dziecka. Obrzezanie narusza nietykalność cielesną dziecka, które nie może dokonać świadomego wyboru czy chce zostać obrzezanym. Propagatorzy zakazu obrzezania jednak odrzucają tezę, że chrzest wodą u chrześcijan też dokonuje się wobec nieświadomości niemowlęcia. Ponadto także w niektórych kręgach kulturowych "starej" Afryki i Azji stratyfikuje się, zniekształca, tatuuje, nacina skórę, a nawet części ciała z powodów religijnych bądź tradycyjnych, kulturowych.
Zapominają przy tym, że o religijnym członkostwie dziecka decydują jego rodzice i to oni odpowiadają za jego religijne wychowanie. Zarówno w chrześcijaństwie, jak i w judaizmie czy w islamie. Benjamin Spock zapomniał w swoim wykładzie "Czy obrzezanie jest potrzebne?" o właśnie religijnym kontekście obrzezania, koncentrując się na współczesnej interpretacji Tory, odnoszącej się do regulowania seksualności mężczyzn. W myśl słów Pawła z Tarsu obrzezanie nie jest nic warte (Prawo mojżeszowe).
Tymczasem jeszcze inna interpretacja Tory mówi o tym, że człowiek kontynuuje dzieło stworzenia Boga, "naprawiając i doskonaląc świat", stąd też zaczyna to "naprawianie i doskonalenie" w ósmym dniu od samego siebie. Usuwając chirurgicznie napletek. U kobiet z "obrzezaniem" jest nieco inaczej. Tutaj nie ma chirurgicznych zabiegów rytuału. Dziewczynkę w ósmym dniu życia poświęca się w synagodze, nadając jej imię.
Propagatorzy zakazu obrzezania zapominają, że istnieje więcej kultur, w których dokonuje się świadomych, rytualnych uszkodzeń i zniekształceń ciała, przy których "ucięcie napletka" niemowlęctwu jest drobnostką. Wystarczy zajrzeć do artykułu "Skaryfikacje. Pokryta tatuażami i bliznami skóra była pierwszym dowodem tożsamości" Danuty Śmierzchalskiej. (pol. wyd. National Geographic 6/2011).
Ich akcja przeciwko żydowskiemu (przy okazji także muzułmańskiemu) rytuałowi religijnemu wydaje się zbieżna w niektórych hasłach Adolfa Hitlera (Mein Kampf, rozdział XI: Rasy i ludzie).
Czy mieszkańcy San Francisco zgodzą się na zakaz obrzezania? Nie prorokuję, ale, patrząc przez pryzmat Francji, która zakazała noszenia burek muzułmańskim kobietom, wydaje mi się, że nad ideą wolności religijnej krążą mroczne chmury.
Caterpillar, 10 czerwca 2011
Materiały, do których warto zajrzeć:
Benjamin Spock: Czy obrzezanie jest potrzebne?, http://www.wholebabyrevolution.com, stan na 10 czerwca 2011 r., 13:00.
Danuta Śmierzchalska: Skaryfikacje. Pokryta tatuażami i bliznami skóra była pierwszym dowodem tożsamości, w: "National Geographic - edycja polska", 06/2011.
Mariusz Zawadzki: Głosowanie nad obrzezaniem, w: "Gazeta Wyborcza", nr 133.7256 z dnia 9/6/2011.
Adolf Hitler: Mein Kampf, Wrocław 2005.
http://www.the614thcs.com/
http://www.wholebabyrevolution.com/
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz