...są miliony rzeczy, do których można użyć drewnianego klocka! (Pan Magorium)

piątek, 20 stycznia 2012

Dziwne jest to zwierzę

Autobus jak zwykle jedzie sobie swoją trasą. Nagle skręca w uliczkę. Zmienił trasę. Pomruki i wrzawa oburzenia wśród pasażerów z jednym ani to pytaniem, ani twierdzeniem: "poje**ło mu się". Kierowca musiał kawałek przejechać, aby na najbliższym rondzie zawrócić i wrócić na trasę. Pasażerowie okazali się kompletnie niewyrozumiali i bardzo niecierpliwi. Ja rozumiem, że się za przejazd zapłaciło i się wymaga od usługodawcy jak najlepszej realizacji wykupionej usługi, ale czy nie można zachować cierpliwości? Wszak kierowca, chcąc naprawić swój błąd, nie złamie przepisów ruchu drogowego? Swój błąd naprawił i na rondzie (taka była jedyna możliwość) wrócił na swoją trasę. Można też było mu okazać trochę zrozumienia. Popełnił błąd. Kierowca to też człowiek. Humanum errare est. 

A skoro tak mowa o ludziach, to 20 stycznia minęła kolejna już rocznica konferencji nad jeziorem Wannsee (1942), kiedy opracowano urzędowy dokument planu eksterminacji celowej narodu żydowskiego. Czytam "Szkicownik z Auschwitz" autorstwa więźnia obozowego MM w oprac. A. Sieradzkiej (Oświęcim 2011) oraz "Dziewczynkę w zielonym sweterku" autorstwa K. Chiger (Warszawa 2011). Na podstawie tej ostatniej A. Holland wyreżyserowała niezwykły film, który ma szansę podbić Hollywood. Więźniowie obozów koncentracyjnych i licznych egzekucji wojennych byli ludźmi. Ich oprawcy - również. Tak samo, jak wielu innych ludzi, pośrednio uwikłanych w tę pięcioletnią, dehumanizacyjną pożogę wojenną. Nie było ani świń, ani bydła, ani kur, ani potworów, ani demonów. Byli ludzie, bo rację miała Hanna Krall, że człowiek człowiekowi zgotował ten los. To jest straszne, kim jest i może być człowiek. Straszne, kim ja jestem. Straszne, że jestem człowiekiem.

Tak niewiele trzeba, aby żyć ze sobą w zgodzie i harmonii. Tak wiele potrzeba, aby tak niewiele osiągnąć.

Dziwne jest to zwierzę, co się człowiekiem nazywa.

poniedziałek, 9 stycznia 2012

PROTEST TACOWY

Nie zgadzasz się z polityką Kościoła? Chcesz jej zmiany? Chcesz mieć wpływ na hierarchów kościelnych: biskupów, arcybiskupów, kardynałów, generałów zakonnych czy ojców przełożonych? Nie podoba ci się zbyt instrumentalne lub zbyt formalne podejście twoich duszpasterzy w twojej parafii i diecezji oraz do ciebie? Homilie (inaczej: kazania) wydają ci się sztampowe i mało życiowe? 

Chcesz zmienić swój Kościół? Oblicze tego Kościoła, uosabiane słowami i czynami kleru?

Zaprotestuj! Nie składaj ofiary na tacę lub składaj co najwyżej parę miedziaków raz na tydzień!
Przetnij pępowinę, przez którą karmi się kler strumieniem pieniędzy!

To działa! Coraz więcej parafii w Polsce odnotowuje spadek "przychodów" z tacy! Coraz więcej parafii zaczyna poważnie rozpatrywać zmianę podejścia do wiernych! 

Pamiętaj! Składanie ofiary u księdza jest dobrowolne! Nie musisz płacić ani za chrzest, ani za ślub, ani za pogrzeb!
NIE MUSISZ za nic płacić!
Możesz złożyć w kopercie list z podziękowaniami jako ofiarę!

Jak nie prośbą, to groźbą. Przycisnąć kler głodem do gardła, to się zmieni na lepsze!
Im więcej katolików dołączy się do protestu, tym szybsze i głębsze nastąpią zmiany!

Dołącz do protestu tacowego! 
Przekaż dalej informację o proteście tacowym!

Jeden człowiek może zmienić otaczającą go rzeczywistość! Musi tylko uwierzyć w swoją siłę!
Ty, tak jak ja czy oni, masz siłę zdolną do zmiany istniejącego porządku!
Uwierz w siebie! Uwierz w innych!
Dołącz do protestu tacowego!

Morico, 9 stycznia 2012

czwartek, 5 stycznia 2012

Gdzie się kryją polscy Tartuffowie?

"Dr House", sezon 7, odc. 150. Wykonawcy: Hugh Laurie (dr Gregory House), Lisa Edelstein (dr Lisa Cuddy), Omar Epps (dr Eric Foreman), Robert Sean Leonard (dr James Wilson), Jesse Spencer (dr Robert Chase), Peter Jacobson (dr Chris Taub), Olivia Wilde (Remy Hadley). Opis filmu: House dowiaduje się, że Trzynastka wychodzi po półrocznym pobycie w zakładzie karnym, czeka na nią przed bramą. Była asystentka nie chce mu zdradzić, za co została skazana. Jadąc do miasta, zbaczają z drogi, by wziąć udział w dziwnych zawodach. House ma nadzieję, że Trzynastka pomoże mu zwyciężyć. Zespół diagnozuje młodego nauczyciela, który pluje krwią. 

Czekam na tych wszystkich świętoszków od walki z aborcją, w obronie życie poczętego-nienarodzonego, walki z pseudo-satanistami pokroju Nergala itp. itd. czy potępią Dr House'a jako propagowanie eutanazji, a w konsekwencji jako dehumanizację i promocję cywilizacji śmierci? A może odważą się rzucić wyzwanie zmitologizowanym i ubóstwionym koncernom i korporacjom u naszego Umiłowanego i Wielkiego Brata za Wielką Wodą?

Gdzie są nasi, rodzimi, polscy Tartuffowie? Gdzie się kryją, co? Hę? No, gdzie?
Bo chcę im powiedzieć, że Molier miał całkowitą rację, bo białe jest białe, czarne jest czarne, a świat jest szary.

Caterpillar, 5 stycznia 2012

Autorytety z podkoszulkiem od bosa i bmw

Film "Show" w reżyserii Macieja Ślesickiego (2003) zawiera w sobie niezwykłe, nadal aktualne przesłanie. Bardzo mnie wzruszył monolog Cezarego Pazura w tym filmie, który wywołuje jedno nurtujące, dręczące mnie pytanie:  Ile z siebie dam za 30 srebrników i trochę blasku w oku kamery? (westchnięcie) Cóż... Po prostu, żyję w folwarku zwierzęcym rodem z Grzesia Orwella.

Fragm. monologu Czarka, granego przez Cezarego Pazurę, w filmie "Show" (2003):
Autorytetem?
"Autorytet - powaga, wpływ, znaczenie, człowiek-instytucja, arbiter, znawca, wyrocznia, mistrz"
Ja jestem autorytetem? To znaczy, że autorytet ma facet, co chciał zabić drugiego, a wcześniej ze strachu palnął parę głupich dowcipów. 
Ty wiesz co... dokładnie tak jest. Tylko trzeba być w telewizji. 
A jak zrobiłbym włosy na zielono i byłbym ładny? Pewnie w tym słowniku jest jakieś lepsze słowo niż autorytet. Może "bożyszcze"? Albo "idol"?
Kiedyś nie trzeba było mieć podkoszulka od bossa i bmw, żeby powiedzieć dziewczynie, że się ją kocha. W telewizji byli Czterej Pancerni i wszytko było jasne. 
Był taki film o murarzu, co chciał być uczciwy i miał fach w rękach. "Człowiek z Marmuru" się nazywał. I ten facet z marmuru to był dla mnie autorytet, bo miał wszystkich w dupie i chciał domy tylko budować. A ja miałbym być autorytetem? Bo umiałem kogoś zastrzelić? Na wizji? A wcześniej siedziałem w więzieniu? 
Nie sądzę.

Morico, 5 stycznia 2012