![]() |
| (fragm. zdjęcia plakatu) |
Przebojem do kin weszły filmy-opowieści z czasów II wojny światowej: "W ciemności" (reż. A. Holland) oraz "Róża" (reż. W. Smarzowski). Ten pierwszy zdobył nawet nominację do Oskara. Dominują pot, łzy i krew, a zwłaszcza erotyka. Nihil novi! Emocje, przemoc i seks najlepiej się sprzedają - filmoteka polska podąża drogą reszty świata. Na wstępie "W ciemności" możemy oglądać, jak mąż chędoży sobie żonkę. Wrażeń seksualnych co niemiara znajdzie się także w "Róży". Te dwa filmy są raczej pokłosiem serialu, wyprodukowanego przez TVP, "Czas Honoru". Rekordy popularności biją seriale historyczne, wyprodukowane przez HBO. W istocie swojej prędzej quasi-historyczne, gdyż to, co jest historyczne, to raczej sceneria i tematyka jako pretekst do analizy psychologiczno - antropologicznej. To się sprzedaje! Chociaż mogliby się ci wszyscy producenci filmowi ograniczyć do zbudowania nowego Koloseum, na którym gladiatorzy walczyliby na śmierć i życie. Nie ma większych różnic. Może z wyjątkiem ilości krwi, ale widzowie żądni więcej rozlewu krwi mogą wybrać pseudo-horrory, które ja nazywam "krwawymi rzeziami". Bardzo dobrze świadczy o regresie świata filmu fakt, że w odróżnieniu od "W ciemności" czy "Róży", wylało się niesłusznie morze krytyki na film "Bitwa Warszawska 1920" (reż. J. Hoffman), bo a to "był to musical pod Nataszę Urbańską", a to "Borys Szyc się do tej produkcji nie nadawał", a to "film jest inscenizowany jak z obrazu". Film Hoffmana przy okazji w miarę doskonale pokazuje plany dalsze od pierwszego dzięki technice 3D, tylko czy potrzeba aż 3D, aby dopracować w szczegółach film? Nie, nie krytykuję tych wszystkich nowych filmów. Poruszenie przez filmowców trudnej tematyki jest jak najbardziej godne pochwały. Polska potrafi "sprzedawać" historię najnowszą tak, jak inne kraje, inne historie. Anglicy - starożytność i średniowiecze (ale mają drepczących po piętach Niemców). Chińczycy, Hindusi czy Japończycy - swoje historie i legendy. W każdej z tych produkcji filmowych poruszających mniej lub bardziej (ale zwykle mniej) kwestie historyczne nie chodzi o opowieści historyczne, ale o zaakcentowanie przemocy, seksu, namiętności, krwi i machiavellowskiego pragnienia władzy lub wpływów. Filmowcy dają nam chleba i igrzysk. Igrzyska - to dobre kino, odwołujące do najprymitywniejszych instynktów widzów. Chleb - popcorn, który widzowie kupują przed seansem. I wszyscy żyją sobie długo i szczęśliwie.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz