...są miliony rzeczy, do których można użyć drewnianego klocka! (Pan Magorium)

wtorek, 14 lutego 2012

Każda potwora znajdzie swojego amora...

Morico: I jak tam Walentynki ci lecą?

Caterpillar: Przeleciały z łaską bożą na szczęście, jak te papierowe serduszka na mroźnym wietrze. Nawet im romantycznie pomachałem na pożegnanie.

Morico: Poeta... trafił ciebie amor?

Caterpillar: Raczej wycofałem się na ten dzień na z góry upatrzone pozycje, okopałem się i paliłem fajkę, oglądając, jak wyrzynają singli. Dużo krwi. Bardzo dużo. 

Morico: A ja się zakochałem, jakbyś chciał wiedzieć.

Caterpillar: Nie chcę wiedzieć.

Morico: Była ciepła, mięciutka. Do schrupania. Normalnie rozpływała się w ustach...

Caterpillar: Nie chcę wiedzieć.

Morico: ...aż niespotykane, że spotkałem ją w zimie....

Caterpillar: Nie chcę wiedzieć.

Morico: ...moją, jedyną, wspaniałą kupkę świeżego krowiego łajna. 

Caterpillar: (westchnienie) Każda potwora znajdzie swojego amora*...
*lub amatora - rzecz gustu, a jak wiadomo: z gustami się nie dyskutuje (przyp. Caterpillar)

 14 lutego 2012

Postscriptum: 
Od dzisiaj, tj. od 14 lutego 2012 r., następują na blogu zmiany strukturalne i inne.
Publikowane będą tu krótkie dialogi między karaluchem Morico, a gąsienicą Caterpillarem.
Owe dialogi powinny być śmieszne, mimo że dotyczą spraw z życia wziętych.
postscriptum wysłali i rzecz zakomunikowali:
Morico
Caterpillar

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz