Morico: I jak tam Walentynki ci lecą?
Caterpillar: Przeleciały z łaską bożą na szczęście, jak te papierowe serduszka na mroźnym wietrze. Nawet im romantycznie pomachałem na pożegnanie.
Morico: Poeta... trafił ciebie amor?
Caterpillar: Raczej wycofałem się na ten dzień na z góry upatrzone pozycje, okopałem się i paliłem fajkę, oglądając, jak wyrzynają singli. Dużo krwi. Bardzo dużo.
Morico: A ja się zakochałem, jakbyś chciał wiedzieć.
Caterpillar: Nie chcę wiedzieć.
Morico: Była ciepła, mięciutka. Do schrupania. Normalnie rozpływała się w ustach...
Caterpillar: Nie chcę wiedzieć.
Morico: ...aż niespotykane, że spotkałem ją w zimie....
Caterpillar: Nie chcę wiedzieć.
Morico: ...moją, jedyną, wspaniałą kupkę świeżego krowiego łajna.
Caterpillar: (westchnienie) Każda potwora znajdzie swojego amora*...
*lub amatora - rzecz gustu, a jak wiadomo: z gustami się nie dyskutuje (przyp. Caterpillar)
14 lutego 2012
Postscriptum:
Od dzisiaj, tj. od 14 lutego 2012 r., następują na blogu zmiany strukturalne i inne.
Postscriptum:
Od dzisiaj, tj. od 14 lutego 2012 r., następują na blogu zmiany strukturalne i inne.
Publikowane będą tu krótkie dialogi między karaluchem Morico, a gąsienicą Caterpillarem.
Owe dialogi powinny być śmieszne, mimo że dotyczą spraw z życia wziętych.
postscriptum wysłali i rzecz zakomunikowali:
Morico
Caterpillar
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz