Caterpillar: Cześć! Jak się miewasz?Młodzik: O, witam! Całkiem przyjemne to babie lato, jak to się tutaj mówi, złota polska jesień, nie to co lipiec. Wreszcie mogę się trochę poopalać, poleniuchować, odpocząć...
C: Jak to? Przecież mamy gorączkę nie tylko na rynku politycznym, ale i pracy. Nie wydajesz się tym w ogóle zainteresowany.
M: A czym tutaj się ekscytować? Nawet kabareciarze się nudzą.
C: Nie kandydujesz w wyborach?
M: Błaznów mamy dość. Wystarczy przejść się po mieście.
C: A praca?
M: Wystarczy mi to, co dostanę z Pupy. Mało jem, a wystarczy mi byle ławka: krótko, jestem mało wymagającym kawalerem.
C: Wydaje się, że nic ci się nie chce...
M: Chciało mi się. Miałem kiedyś ambitne plany, wielkie marzenia. A teraz mam to wszystko w Pupie.
C: Ale co się stało?
M: Pieniądze i znajomości - jak tego nie masz, to w tym kraju nic nie załatwisz, bo przywalą ci taką stertą kodeksów i przepisów, że się nie pozbierasz. Jak się tak zastanowić, to nawet jest lepsze niż proste jak cep danie po mordzie na ulicy.
C: Chciałbyś, żeby coś się zmieniło?
M: Jak już wcześniej powiedziałem: mam to w Pupie.
C: A jak myślisz, kto wygra najbliższe wybory?
M: A jakie to ma znaczenie?
C: Zaspokoisz moją ciekawość.
M: Najsympatyczniejszy jest Wesołek, ale on się nie dostanie; nie ma szans. Stawiam na Brodacza, ale to i tak nic nie zmieni. Będzie, jak było, a nie jest, co się nie pisze w rejestr.
C: A jakie masz poglądy?
M: Żeby państwo uwolniło energię życiową swoich obywateli. Wtedy może coś się zmieni.
C: Jesteś patriotą?
M: Tak.
C: Co to znaczy być patriotą?
M: Że się wszystko ma w Pupie.
C: Jak to? To nie jest zbyt patriotyczne...
M: Ale prawdziwe. Nie wyjechałem z kraju, zostałem w ojczyźnie. Mówię po polsku. Jestem katolikiem, a przynajmniej na papierze, póki biskup mnie nie wywali na zbity pysk (w co wątpię, bo musiałby wystąpić przeciwko zaleceniom papieża). Zresztą jest na co popatrzeć i czego posłuchać.
C: A na co?
M: No dobra... przejrzałeś mnie. Raczej na kogo, mamy ładne Polki, chociaż zdarzają się takie, które ubrać się nie umieją. Kompletne bezguście; na szczęście to tylko kilka procentów w skali kraju.
C: Co ci się podoba w złotej polskiej jesieni?
M: Że jest polskim latem, że są żniwa (byłem, widziałem i się dobrze bawiłem), że są dożynki i można kilometrami łazić po zielonych lasach.
C: A miasta?
M: Te blokowiska? Tylko z aparatem albo kamerą.
C: Po co?
M: Dla sztuki i dokumentalistki. Na wsi zresztą też są skanseny dla fotografów. Np. dawne PGR-y, do których tylko i wyłącznie po to się jedzie. A potem się sprzedaje za tysiące złotych rozczulające i smutne zdjęcia i filmy. I ludzie to kupują. To jest dopiero dobry interes.
C: Gdzie cię można znaleźć?
M: Zawsze w tym samym miejscu; w Pupie. Będę łapał słońce i liczył krople deszczu, a w zimie - podziwiał majstersztyki płatków śniegu.
C: Dziękuję za rozmowę.
Sondaż z 26 września 2011 zmienił nieco układ sił: Klubik 2%, Łakomczuch 2%, Słomkowy ekspert 17%, Śpioch 1%, Bankier 6%, Kranik 3%, Pracuś 30%, Brodacz 34%, Wesołek 3% i Hawajczyk 2%. A już jutro rozmowa z kolejnym kandydatem do sejmu, Łakomczuchem.
Wszelkie podobieństwa, a tym bardziej różnice, do osób i zdarzeń są niezamierzone i przypadkowe.
Caterpillar, 27 września 2011
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz