Źródło: The Chickadee's Nest
Día de los Muertos obchodzone drugiego listopada (pierwszego listopada jest wigilią Dnia Zmarłych) równolegle ze świętowaniem Día de los Fieles Difuntos (Zaduszki) i Todos los Santos (Wszystkich Świętych) przede wszystkim w Meksyku i w Ameryce Centralnej. Día de los Muertos wywodzi się jeszcze z czasów prekolumbijskich o tradycji przeszło trzech tysięcy lat (gł. Aztekowie, Majowie, Taraskowie, Nahua i Totonakowie). Idea Dnia Zmarłych rozpowszechniła się na inne kontynenty w formie skomercjalizowanej rozrywki, także za sprawą skomercjalizowanego, amerykańskiego święta Halloween z celtyckimi elementami. Pierwotnie jako całomiesięczny festiwal pełen radości, hucznych zabaw i biesiad miał miejsce w sierpniu. Wg azteckiego kalendarza wypadał wtedy 9. miesiąc Tlaxochimaco - narodziny kwiatów. Z Día de los Muertos wiąże się szereg przedmiotów, jak np. calaveras de dulce - czaszkopodobne torty zrobione z cukru, pan de muerto - słodkie ciasto z jajkiem i polane lukrem, a groby dekoruje się różami, słonecznikami i aksamitkami. Dla zmarłych przygotowuje się szklanki z wodą i zabawki (dla zmarłych dzieci na 1 listopada) i butelki z mezcalem, tequilą i atole oraz cygara (dla dorosłych zmarłych na 2 listopada) - tzw. ofrendas. W 2003 roku proklamowano meksykańskie obchody Dnia Zmarłych na Światową Listę Ustnego i Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO.
Mój bukiet na Święto Zmarłych jest sprzecznością samą w sobie, ale takie jest i to święto, które obchodzimy na początku listopada, przeplecione radością, goryczą, smutkiem i wesołością. Nader wszystko przyprawione jest pamięcią żywych o zmarłych.
Skład mojego bukietu dla Zmarłych (w nawiasach podane ich znaczenie): cynia (opłakuję twoją nieobecność), dzwonek (wdzięczność), goździk różowy (nigdy cię nie zapomnę), nagietek (żal), pierwiosnek lekarski (zaduma), rozmaryn lekarski (pamięć), róża czerwona (miłość, tu także przywiązanie), aksamitka (wróć, powrót), słonecznik (tu: radość), całość "doprawiona" szarłatem (nieśmiertelność).
Źródła:
Słownik języka kwiatów Victorii, w: "Sekretny język kwiatów" V. Diffenbaugh
Morico, 2 listopada 2011
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz